Kumpare: Textmate

Abala ako sa pagsu-surf ng internet nang tumunog ang cellphone ko. Nagtext ang barkada kong si Shirley. Binyag daw ng anak nila sa makalawa at isa ako sa mga ninong. Natigilan ako. Pupunta ba ako o hindi?

Kababata ko si Shirley. Lagi ako sa bahay nila noon at naging ka-close ko rin ang dalawa niyang kapatid na lalaki. Wala kaming sekreto sa isa't isa hanggang sa dumating sa buhay namin si Arman, ang kanyang asawa.

Nakilala ni Arman si Shirley dahil sa akin. Textmate kami dati ni Arman. Nakuha ko ang number niya sa isang tabloid. Alam niya ang sexual orientation ko. Mga isang taon din kaming naging textmate. Nang sinabi niyang gusto na niyang mag-asawa, inireto ko siya kay Shirley. Nang mga panahong iyon ay ubod ng playgirl si Shirley, opposite ni Arman na tahimik at seryoso sa buhay. Kaya nga kami nagkasundo ni Arman kasi pareho kami ng ugali.

Ang totoo niyan, minahal ko si Arman. At kung naging babae lang ako malamang ay kami ang nagkatuluyan. Mabait at maalalahanin si Arman. Hindi siya mahirap mahalin. Guwapo si Arman, lalaking-lalaki ang dating dahil sa pagiging moreno, matangkad sa taas na 5'8, matipuno ang pangangatawan dahil sa pagiging batak sa trabaho. High school lang ang natapos niya. Taga-Albay ang kanyang mga magulang kaya pareho kaming Bicolano. Panganay siya sa limang magkakapatid. Bale siya ang tumatayong breadwinner sa kanilang pamilya. Kung anu-anong trabaho ang pinasukan niya para lang makatulong sa pamilya. Kaedad rin namin siya ni Shirley pero mas matured siyang tingnan dahil sa kanyang kalagayan sa buhay. Ganunpaman, hindi iyon naging kabawasan sa pagiging magandang lalaki niya. Hawig pa nga niya si Richard Gomez, ang Adonis ng pelikulang Pilipino.

Minsan lang kami nagtalik ni Arman. Iyon ay noong nag-eyeball kami sa Alimall Cubao pagkatapos ng tatlong buwang pagiging textmate. Naging mag-on kami sa text at "mahal" ang tawagan namin sa isa't isa. Matagal na niyang gustong makipagkita sa akin pero takot pa ako noon kaya matagal bago niya ako napapayag. Maaga akong dumatig sa Ali Mall. Nag-ikot-ikot muna ako para na rin maibsan ang nadarama kong kaba. Pero excited rin naman ako. Kalahating oras din ang lumipas nang magtext si Arman na nasa harap daw siya ng National Book Store. Hinanap ko ang lalaking nakasuot ng pulang T-shirt at maong na pants. Ang daming nakasuot ng ganoon. Hanggang mapansin ko ang isang lalaki na panay ang kalikot sa cell phone sa tabi ng mall gate. Matangkad ang lalaki a moreno, malakas ang sex appeal. Kinabahan ako. Sinubukan kong tawagan ang numero niya. Nag-ring! Tama nga ang hinala ko, siya na nga ang nakita ko. Sasagutin niya sana ang phone pero pinutol ko agad. Tumalikod muna ako sa direksiyon niya, huminga ng malalim. Saka ko siya nilapitan.

"Hello! Arman? Ako nga pala si Lei, 'yung textmate mo." I extend my hand para makipagkamay pero bigla niya akong niyakap. Nagulat ako.

"Akala ko pagtataguan mo ako," sabi ni Arman. "Saan mo gustong pumunta?" Inaya ko na muna siyang kumain kasi hindi ako kumain bago umalis ng bahay. Pumasok kami sa Max's Restaurant at nagkuwentuhan kami habang hinihintay ang order. Hindi siya masyadong nagsalita at ako lang ang pinagkuwento niya tungkol sa akin. Sumasagot lang siya kapag tinatanong ko pero masaya naman siyang nakikinig sa akin. Pagkatapos naming kumain at manood ng sine ay pumasok kami sa Sogo Hotel. Gusto niya raw maranasan magmotel. Ayaw ko pa nga noon kasi mahal ang bayad. Siya naman daw ang magbabayad kasi ako na raw ang nagbayad sa kinain namin kanina. Hindi na ako nakipagtalo pa.

Actually, first time ko pa lang pumasok sa motel noon at si Arman ang nag-asikaso sa lahat. Nahihiya pa nga ako noon sa kanya. Tawa lang siya nang tawa sa akin lalo na noong lumumba lumba ako sa kama. Kinakabahan kasi ako kaya para pampatanggal ng nerbiyos ay ginawa ko iyon. Naligo muna kami, pero nauna ako dahil ayoko nang sabay kahit gusto niya. Hindi kasi ako sanay maligo nang may kasama. Kaya lang naman ako sumama sa kanya dahil curious din ako kung ano ang kaibahan ng pakikipagseks sa loob ng motel kaysa sa loob ng bahay. Marami na rin akong karanasan sa pakikipagtalik sa opposite sex pero karamihan sa mga ito ay nangyari sa bahay namin o sa bahay ng lalaki, never pa akong nakipagseks sa loob ng motel. Siyempre nahaluan ng excitement ang kabang nararamdaman ko.

Habang naliligo si Arman ay abala ako sa pagkilatis ng kabuuan ng kuwarto. Malinis naman at mabango ang loob. Malambot ang kama. Habang nakaupo sa kutson ay iniisip ko ang mangyayari sa amin ni Arman. Napangiti ako sa isiping malaki ang hinaharap ni Arman dahil sa laki ng katawan niya. Makakaya ko kaya? Sa isiping iyon ay nag-init ang pakiramdam ko.

Paglabas ni Arman ay langhap ko kaagad ang amoy ng sabong ginamit niya. Lalo akong nalibugan. Nakangiti siyang lumapit sa akin, nakatapis lang ng tuwalya. Hinila niya ako patayo papalapit sa kanya at bigla akong hinalikan sa labi. Nakipaglaban ako ng halikan, french kiss. Gumapang ang mga labi ko sa tainga niya kung saan kiliting-kiliti siya. Bumaba sa leeg patuno sa matipuno niyang dibdib. Maganda ang katawan ni Arman dahil batak sa mabibigat na mga trabaho. Maumbok ang kanyang mga nipples kaya walang sawa kong sinipsip ang mga iyon. Dati ay hanggang imagination ko lang ito kapag nagpo-phone sex kami. Napatunayan ko rin na talagang dakila siya sa umbok na nakikita ko ilalim ng suot niyang puting brief.

Inaya niya akong mahiga sa kama. Doon namin itinuloy ang halikan namin. Ginaya niya ang ginawa ko sa kanya kanina. Sarap na sarap ako habang sinusupsup niya ang aking mga utong. 'Yun pa naman ang weakness ko. Maya-maya pa ay ako naman ang nag-explore sa buo niyang katawan. Hindi pa natatagalan ay bigla na lamang akong hinatak ulit ni Arman pataas. Napadapa ako sa kanyang dibdib, iniangat ko ang aking mukha at tapat na tapat sa kanyang namumulang labi na tila naghahanap ng katapat. Agad kong pinaglapat ang aming mga bibig, matagal nasalitan ng laway at walang patumanggang kiskisan ng mga dila. Ang sarap ng laway niya. Ang makisig nitong bisig ay mahigpit na nakayakap sa akin. Feeling ko may isang prinsipe ang nanggigil sa aking bunganga kaya mahigpit rin ang yakap ko sa kanya. Nang hindi na ako makahinga sa walang puknat na french kissing namin, ay bahagya ko siyang itinulak at saka ulit ako bumaba. Mula sa pagkahinang ng aming mga labi ay dahan-dahan akong bumaba. Dinaanan ng aking dila ang kanyang leeg, nipples, puson at doon sa malaking umbok na natatakpan ng puting tela. Marahan kong kinagat-kagat ang kanyang bukol kahit may brief pa siya. Inamoy ko ito at lalo akong nalibugan sa amoy ng sabong Safeguard. May namumuong basa sa brief galing sa ulo ng kanyang ari kaya sinubo ko ito. Lalong napaungol si Arman. Mayamaya ay inalis ko na ang puting tabing at nakita ako ang nakatirik na titing kay tagal kong pinangarap na matikman.

Sinubo ko nang buong-buo ang burat ni Arman. Kahit hirap ay sarap na sarap ako. Punong-puno ang bibig ko ng kanyang titi. Mga pitong pulgada ag haba at may katabaan. Walang mga nakausling ugatkaya naisip kong hindi pa masyadong gamit ang kanyang burat. Si Arman naman ay hindi alam kung saan hahawak. Kinakadyot pa niya ang balakang niya para lalong bumaon ang titi nya.

"Putaahhh... ang galing ng bibig mohhh... sige pa, chupain mo pa ako! Higupin mo lahat ng katas ko..." anas ni Arman.

Hindi ko na nilubayan ang pagtaas-baba ng aking bibig sa kanyang burat. Hinintay ko na ang kanyang pagpapasabog. Ramdam kong malapit nang labasan si Arman. Lalong tumaba at lumaki ang titi nya!

Sa isang iglap ay sinabi nyang "Ahhh.... ang sarap... malapit na ako.... aahhhhhh... ayannn naaaaaahhhhhhhh!!!... kainin mo lahaaatt!!!"

Idiniin nya ang aking mukha tanda ng pagragasa ng kanyang masaganang katas sa loob ng lalamunan ko. Napakasarap ng tamod nya! Sa sobrang dami ay umagos pa ang iba sa gilid ng aking mga labi. Walang pagsidlan sa sobrang kaligayahan ang aking kaluluwa nang sandaling iyon. Siyempre papayag ba naman akong hindi makapag-release ng tamod na kanina pang gusto kumawala sa nananakit na bayag ko. Habang ninanamnam ko ang lasa ng tamod niya sa loob ng bunganga ko ay hindi ko pa rin hinayaang iluwa ang nananamlay niyang sandata. Panay ang masturbate ko habang sinasagad ko ang anupamang puwedeng masipsip na likido sa ari niya hanggang sa tahimik akong labasan.

Wala kaming imikan pagkatapos. Pareho kaming nanlata kaya hindi muna kami kumilos. Mayamaya ay niyakap ako ni Arman. Hinayaan ko lang siya hanggang sa nakaidlip kami.

Naalimpungatan ako nang may maramdaman akong tumutusok sa aking likuran. Matigas na naman ang titi ni Arman at gusto akong pasukin. Natakot ako pero naroon ang curiosity dahil first time ko itong mararanasan. Medyo expected na may mangyayaring ganito kaya pinaghandaan ako. Kinuha ko ang dala kong K-Y jelly at ipinahid sa ari ni Arman at sa aking puwerta. Tumuwad ako habang lumuhod naman si Araman sa aking likuran. Alam ni Arman na wala pa akong karanasan sa anal sex kaya naging gentle naman siya. Siyempre nahirapan kami sa una dahil malaki talaga ang kargada ni Arman. Ilang beses ding dumaplis ang kanyang burat bago siya biglang kumadyot nang malakas. Nasaktan ako pero kinagat ko na lang ang kumot para hindi ako mapasigaw. Parang may napunit sa aking kalooban. Hindi muna siya gumalaw at hinagkan ako sa likod na nagpainit sa akin. Mayamaya ay umulos na siya nang dahan dahan. Malaking tulong ang jelly dahil naging madulas ang pag-urong-sulong ni Arman. Ang sakit ay napalitan ng kakaibang kiliti. Ilang minuto pa ang lumipas at naging mabilis na ang pagkadyot ni Arman. Hanggang sa maramdaman ko ang mainit sa likidong tumulo pa ang iba sa aking likuran. Napangiti ako dahil nilabasan rin ako kahit hindi ako nagjakol. Sobrang sarap talaga ang naging karanasan ko nang araw na iyon.

Natulog muna kami ni Arman sa motel bago kami umuwi. Hiindi na ako nagpahatid sa kanya sa bahay dahil malayo pa ang uuwian niya. Ilang linggo pagkatapos noon ay nagkita ulit kami sa Ali Mall. Pauwi ako noon sa Bicol dahil sa isang emergency. Kasama ko si Shirley na naghatid rin sa akin sa bus terminal. Ipinakilala ko sila sa isa't isa pero hindi ko naikuwento kay Shirley ang tungkol sa amin ni Arman. Ang alam niya ay magkaibigan lang kami.


Itutuloy...

Climate Change in the Philippines

Whenever my foregner friends would ask me what is the best time of the year to visit the Philippines, I would tell them to go during the dry season (roughly from mid-November to mid-May) to avoid the typhoons. Lately, however, I find myself having a difficult time answering this question. We experience how typhoons now strike harder and more frequently year round.

In a report titled "Crisis or Opportunity: Climate change impacts and the Philippines," the global environmental organization Greenpeace examines climate change and how it is affecting the Philippines. The report notes increases in:

- Frequency and intensity of tropical cyclones in the last 20 years
- Frequency and intensity of El Nino/La Nina
- Landslides
- Forest fires
- Sea levels

This means a number of things for the Philippines and Filipinos. NASA scientist Josefino Comiso says that the depletion of the country's flora and fauna and the destruction of the coral reefs are consequences of global warming. The decrease in fish can heavily impact the Philippine economy, and it also means a depletion of a main Philippine food source.

What can be done about this? While some argue that the effects of global warming are irreversible and some claim that this climate change is not man-made, the reality of global warming's existence is apparent enough so that actions to alleviate the problem should be necessary.

Many environmentalists emphasize that climate change is a problem that equally affects us all. However, one must acknowledge the fact that some people experience the consequences of climate change more so in order to start solving the problem of climate change, and Filipinos are one such group. Ipat Luna, a teaching fellow at the University of California at Berkeley, argues that the United States uses the Philippines as its "dumping ground for everything from waste products to cars that don't meet American smog standards" and depletes the country of its resources. She claims that this is the cause of an "epidemic of sicknesses in the country, such as children being born with birth defects and girls beginning to menstruate at ages as young as seven years old."

This phenomenon, known as "environmental racism," tends to affect low-income and minority groups. While everyone is affected by climate change, it is Filipinos and other such groups who experience these effects the strongest and most immediately. While the usual advice - such as carpooling, using fluorescent light bulbs, and recycling - is helpful, one of the first and most important steps to helping climate change in the Philippines is to acknowledge this environmental racism faced by Filipinos and collectively work together to address this issue.

Unfortunately, not much research has been done on environmental racism in the Philippines, and there are no large organizations that specifically address climate change in the Philippines. But it's never too late to start. Bring up the issue to any Filipino-American organizations or communities you're involved in. Or, better yet, start an organization that addresses this problem.

Finally, one of the most important things is to educate the community about this issue. Not too many people know about the specific impacts of climate change on the Philippines, and even fewer people know about environmental racism. Inform your fellow Pinoys as well as other members of the community.



REFERENCES:

Climate Change Could Devastate Philippines: NASA Scientist
Conference Issues Call to Combat Environmental Racism
Crisis or Opportunity: Climate Change Impacts and the Philippines